INTERCLUB

Heb je een leuke, spannende of toffe interclub ontmoeting achter de rug? En wil je dit graag delen aan iedereen van de club? Stuur het verslag door naar tcw.website@outlook.be en lees het hier terug.

Heren 8 – Ploeg Pieter V. – zondag 22 april:
TC Wachtebeke vs. TC Forever: 5-4

Zondag, 22 april 2018. Rond half 10 betreedt de TCW-ploeg van de gebroeders Vandeperre de Gaverse grond van TC Forever. Het is dan al bloedheet, maar de hoofden zijn koel. De tegenstand blijkt een groepje te zijn dat Marc De Bel liefkozend als ‘pestpuistenpubers’ zou bestempelen: jongens uit het vierde tot het zesde middelbaar. Aangevuld door een vervangende papa, onder het motto ‘babysitten boven barbecueën’. Ieder het zijne.

We konden niet meteen bedenken voor welke bezigheid de ontbrekende 16-jarigen een interclubmatch op zo’n prachtige tenniszondag laten schieten. Chillen in de Blaarmeersen? Muilen achter de kerk? Tetjes tellen in Oostende? Ach, het zijn onze zaken niet. Bovendien moet er getennist worden. Focus!

Enkelmatchen: Memmende melkmuiltjes en puffende papa’s

Kap’tein Pieter Vandeperre bijt de spits af, maar al gauw blijkt dat hij daar langer op moet sjieken dan verwacht. De tegenstander begint aan de match alsof hij stijf staat van de Fanta-suikers. In de eerste set vindt Pieter een antwoord op het jong geweld (4-6), maar niet veel later staan de eindcijfers 6-0 en 6-1 in Pieters nadeel op het bord. We staan volgende week klaar om Pieters drankjes te spiken met 30 druivensuikers per 50 cl water. Want we leren hier bij.

Zo vinnig en gemotiveerd als Pieters tegenstander was, zo sloom en instabiel was die van Maarten Vandeperre. De puber deed veel – zijn racket wegkeilen, zagen over hoge ballen – maar met volle goesting tennissen, dat zat er niet bij. Pletwals Perre kreeg in zijn match slechts één oneffenheidje niet egaal: een game met acht (!) matchballen die hij toch nog uit handen geeft, om meteen daarop met twee easy games de 6-4 / 7-5-overwinning binnen te halen.

Joey Van Cleemputte en Jonathan Van de Velde bleken beiden last te hebben van de genadeloze zon. Of de inhoud van het gedeelde zonnecrèmepulletje, het labo is er nog mee bezig. Jumpin’ Joey leek duidelijk de betere, maar de tegenpunten moeten telkens gevallen zijn als we even niet keken. Eindstand: 6-3 / 6-2 in Joeys nadeel. Jonathans opslagspel was dan weer wankeler dan een rolstoelpatiënt op een paddleboard, waardoor hij de cruciale games nooit naar zich toe kon trekken. Resultaat: 6-4/ 6-2-verlies.

Jonas Lernout mepte en smashte zich als een Mike Tyson op het scorebord en beet zijn tegenstander nog net geen stuk oor af. Het scheelde niet veel of hij had zijn 5-1-voorsprong in de eerste set kwijtgespeeld. Maar de handdoek bleef netjes uit de ring: Jonas rondde af met een 7-6-winst in de eerste set, om dan voor de KO te gaan in de tweede met 6-3. We geven hem als beloning volgende week een halfuur respijt van zijn beer delivery duty.

Cedric Wauters kwam in zijn eentje een mankepoot én een afwezige vervangen en dat deed hij met stijl. Of het nu lag aan het lonkende bord friet met stoofvlees of aan de zich bijna dood puffende papa die na 3-3 in de eerste set al een pauze moest inlassen, Cedric werkte vliegensvlug zijn partij af met 6-4 / 6-2. Aan deze dépanneur deluxe kan Touring nog een puntje aan zuigen.

Dubbelmatchen: Kuikens en rollators

Met een 3-3-stand beginnen, dat roept om een tactisch goocheltrucje. De ploeg beslist om het gouden Vandeperrenest op te splitsen en de broers elk een van de benjamins onder de vleugels te nemen, aangevuld door het derde team Jonathan en Joey. De combo jong en, euh, ‘jonge geest’ wierp vruchten af: zowel Florian Van Parys/Maarten (6-1 / 6-3) als Jonas/Pieter (6-2 / 6-3) werkten vrij snel hun dubbels af met winst. Jonathan en Joey hadden minder geluk. Hun – ahem –

‘jongvolwassen’ tegenstanders sloften tussen elk punt over het veld met de snelheid van een demente bejaarde die zijn rollator kwijt is. U weet wel, met het soort desinteresse dat enkel een puber zo wraakroepend tentoon kan spreiden. Na een frustrerende 2,5 uur eindigde de schertsvertoning op een verlies met 7/5 - 7/6 (4). Maar hey, de algemene winst is binnen. Jolijt!

Op 29 april ontvangen we een Aalsterse tennisploeg op de TCW-pleinen. We verwachten niets minder dan een feest, of we nu winnen of verliezen. Bij leven en welzijn, tot dan!

Verslaggever: Jonathan Van de Velde